Plany konstrukcyjne urządzeń akumulujących Orgon

 Plany konstrukcyjne urządzeń akumulujących Orgon

---

15. Budowa 2-u warstwowego koca orgonowego

Orgonowy koc jest najprostszą konstrukcją ze wszystkich urządzeń akumulujących orgon. Może być wykonany w dowolnym rozmiarze i bardzo łatwo przenoszony. Można używać małych koców w czasie odpoczynku lub dużymi przykrywać osoby leżące nieruchomo (czy też kłaść pod nie). Podobnie jak akumulator, orgonowe koce nie są przeznaczone do używania przez dłuższy czas, tak, więc należy go używać, jeżeli jest taka potrzeba. Z mojego doświadczenia wiem, że ludzie, nawet w czasie snu, zrzucają niewygodny koc, podobnie jak to ma miejsce ze zwykłymi kocami. Kolejne punkty pokażą, w jaki sposób zrobić koc na energię orgonową:

A) zdobyć wystarczającą ilość 100% naturalnej wełny (najlepiej w postaci 3 kawałków zintegrowanego materiału) na koc o wymiarach 1,5x2m, lub akrylowego filcu, oraz zwoje stalowej bardzo drobnej (o jak najdrobniejszych “oczkach”) wełny,

B) położyć kawałek I,5x2m 100% naturalnej wełny na płaskiej powierzchni. Przykryć te powierzchnię warstwą stalowej wełny. Rozszczepić włókna tak, aby warstwa nie była zbyt gruba i cienka. Warstwa spodnia kawałka naturalnej wełny powinna nieco prześwitywać przez położoną wełnę stalową,

C) na to znów położyć warstwę wełny naturalnej,

D) ponownie przykryć ją warstwą wełny stalowej,

E) zakończyć te warstwy następną warstwą 1,5 x 2m drugim kawałkiem wełny naturalnej. Powinno to wyglądać jak kanapka złożona z trzech warstw wełny naturalnej o wymiarach 1,5 x 2m oraz dwóch warstw wełny stalowej,

F) obciąć i zeszyć brzegi ewentualnie przeszyć koc na całej długości i szerokości celem nie przemieszczania się wełny stalowej wewnątrz lub według własnego uznania, gustu i umiejętności.

Sposób rozłożenia wełny metalowej na kawałku 1,5 x 2m wełny naturalnej. Przycięcie wełny na brzegach tak jak pokazano.

Rozwijanie wełny metalowej “drobnoziarnistej” z rolki, którą można nabyć w sklepie z materiałami budowlanymi lub malarskimi.

Praktycznie do układania wełny stalowej powinna być użyta maska, aby uniknąć wdychania ewentualnych drobnych opiłków stalowych.

Pokazanie ostatecznej konstrukcji warstwowej koca organowego z widocznymi trzema kawałkami materiału z wełny naturalnej 1,5x2m przełożonymi dwiema warstwami rozłożonej proporcjonalnie wełny stalowej.

Wszystko zeszyte razem, tak, aby się nie rozlatywało w czasie użytkowania. Można użyć kilu guzików tapicerskich na całej powierzchni, aby wewnętrzne warstwy się nie przesuwały.

G) koc trzymać i używać w podobnych warunkach i zgodnie z zaleceniami używania akumulatora orgonu, z dala od odbiorników telewizyjnych, kuchenek mikrofalowych, świateł fluorescencyjnych i innych elektromagnetycznych i radioaktywnych elementów. Nigdy nie należy używać koca elektrycznego razem z organowym! Koc może być przechowywany na świeżym powietrzu, pod przykryciem lub nawet w akumulatorze orgonowym w celu uzyskania większego ładunku.

H) koca nigdy nie należy prać, ani czyścić na sucho, ponieważ stalowa wełna zardzewieje! Może być czyszczony przy pomocy lekko wilgotnej gąbki.

I) Reich zrobił kiedyś bardzo ciężki orgonowy koc z galwanizowanej stalowej siatki drucianej, przekładanej warstwami wełny i wełny stalowej. Pomimo, że funkcjonował bardzo dobrze, był bardzo niewygodny w użyciu. Nie wydaje się, aby był bardziej skuteczny niż prosty koc, którego przykład konstrukcji podano wyżej.

Uwaga: w Polsce do wytworzenia w/w “koca orgonowego” można użyć normalnego koca najlepiej ze 100 % wełny w trzech kawałkach j/w lub utkać (zrobić) gęsty pled z oryginalnej czystej wełny owczej, oraz zakupić np. od producenta metalowych “myjek” do garnków (siateczek) zwoje bardzo drobnej siatki metalowej, która jest mechanicznie bezpieczna i użyć jej jako warstwy wełny metalowej, a najlepiej użyć oryginalnej bardzo drobnej wełny metalowej produkcji niemieckiej o nazwie: “Wełna stalowa Rakso B*E*S*T”.

---

16. Budowa 5-cio warstwowego ogrodowego akumulatora orgonu do nasion
akumulator typu “pojemnik na kawę”

Można skonstruować prosty akumulator do naświetlania nasion z czystej puszki po produktach spożywczych [(np. pojemnik stalowy po kawie lub puszki wykonywane z czystej stali (są do nabycia w hipermarketach do użytku kuchennego) i stalowej wełny (lub najdrobniejszej siatki stalowej)].

A) opróżnić puszkę czy inny stalowy (nie aluminiowy!) pojemnik, oczyścić, usunąć wszelkie nalepki i wysuszyć dokładnie. Zabezpieczyć ostre brzegi pozostałe po obcięciu dna i góry puszki. Rozmiar puszki należy dostosować do ilości nasion, które mają być naświetlane w akumulatorze.

B) zakupić kilka mb. 100% wełny lub akrylowego filcu lub koca wełnianego. Będzie potrzeba tyle materiału, aby owinąć puszkę pięciokrotnie oraz po 5 części do górnej i dolnej przykrywy.

C) zakupić dobrej jakości wełnę stalową (np. RAKSO). Potrzebna będzie taka ilość wełny, aby wystarczyło na pokrycie całej powierzchni materiału, czyli koca wełnianego do pięciokrotnego owinięcia puszki. Rozwinąć według potrzeby i rozszczepić włókna wełny proporcjonalnie jak opisano w poprzednim rozdziale.

D) przyciąć materiał w postaci długiego pasma o szerokości puszki. Długość pasma powinna być równa około 6-krotne-mu obwodowi puszki. Jeżeli nie ma tak długiego materiału, skleić kilka kawałków razem.

E) rozłożyć pasek materiału na płaskiej powierzchni i rozciągnąć na nim pasma stalowej wełny. Położyć puszkę na jednym brzegu i zawinąć ją w tak przygotowany materiał.

Puszkę należy owinąć około 5 do 6 razy, lub więcej. Dołożyć jeszcze jeden kawałek materiału (samego koca) na zewnątrz i zszyć lub skleić taśmą tak, aby całość się nie rozwinęła.

F) zmierzyć średnicę owiniętej materiałem puszki i wyciąć z materiału 10 kół o tej średnicy uzyskanej po owinięciu; 5 kół na górę i 5 na spód akumulatora.

G) przełożyć na zmianę koła z materiału metalową wełną tak, aby otrzymać cztery warstwy wełny między czterema warstwami materiału. Wykonać dwa niezależne plastry warstwowe; na górę i pod spód puszki.

H) aby usztywnić górną przykrywkę należy wygładzić ostre krawędzie z metalowego krążka wyciętego z puszki i wybić gwoździem w środku otwory w odległości ok. 2-3 cm od siebie. Przy pomocy twardej igły tapicerskiej oraz wykorzystując grubą nić np. dratwę lub elastyczny drut przebić i przeszyć jeden z wielowarstwowych krążków przez środek i przez otwory w metalowym krążku z puszki. Przymocować mocno metalowy krążek do pozostałych. Krążki z materiału powinny mieć o około 5cm większą średnicę niż metalowy krążek usztywniający.

I) grubym szpagatem (dratwą), luźno zeszyć (aby nie zdeformować grubości warstw) brzegi wielowarstwowego krążka (tego z metalowym dnem). Również luźno zszyć brzegi krążków przeznaczonych do dolnej części, a następnie przyszyć do wystającego materiału owiniętej puszki. Z wyjątkiem części górnej przeznaczonej do otwierania całość powinna zostać zabezpieczona jak niżej,

J) wyszukać duży, cylindryczny, niemetalowy pojemnik, w którym można zmieścić cały wykonany przez nas akumulator. Można również taki pojemnik skonstruować samemu. Ogólnie ważne jest, aby był szczelny, aby wszelkie otwarte końce materiału, z których wychodzą kawałki wełny stalowej nie były narażone na wywlekanie pasemek czy wilgoć, przez co może rdzewieć i haczyć podczas użytkowania np. na werandzie lub ogrodzie,

K) przeglądnąć rozdział “proste doświadczenia” o naświetlaniu nasion oraz inne koncepcje użycia akumulatora orgo-nu. Jako zamiennik tak skonstruowanego akumulatora doświadczenia z nasionami można wykonywać w dowolnym pojemniku metalowym (stalowym) np. pudełko po kawie lub ciastkach, które zostało owinięte kocem orgonowym lub też trzymanym wewnątrz innego dużego orgonowego akumulatora. Po prostu należy zdawać sobie sprawę z tego, że im większa jest ilość kolejnych warstw oraz większa ilość materiału zużytego do budowy warstw, tym większy będzie ładunek akumulatora. W laboratorium autora, na przykład, mały 5-cio warstwowy akumulator z puszki jest trzymany wewnątrz 10-cio warstwowego akumulatora, który z kolei jest przechowywany wewnątrz dużego akumulatora 3 warstwowego. Jest to w sumie 18 warstw, co daje łatwo wyczuwalne naładowanie.

---

17. Budowa 10-warstwowego akumulatora energii orgonu

Bardzo silny akumulator dziesięcio-warstwowy o pojemności około 0,03m sześciennego, może być wykonany według punktów jak poniżej:

A) wyciąć sześć płyt z galwanizowanej stalowej blachy (o maksymalnie wyszlifowanych powierzchniach a zwłaszcza tej, która będzie wykorzystana do wewnątrz!) o grubości zapewniającej dobrą sztywność blachy przy rozmiarach 0, 3m x 0, 3m a najlepiej o grubości 0,5mm. Przy pomocy silnej taśmy, przyklejanej tylko na zewnątrz płyt, uformować metalowy sześcian. Górna część sześcianu ma zostać otwarta i niezaklejana. Wnętrze tego metalowego sześcianu powinno pozostać w doskonałej czystości bez jakichkolwiek nalotów, śladów taśmy lub czegokolwiek innego.

B) do budowy należy używać bardzo dobrej jakości stalowej wełny lub jak najdrobniejszej siatki metalowej i mocnego przeźroczystego materiału jakim może być (w USA) akrylowa folia (pleksa) używana do ochrony dywanów przed zużyciem (produkowana jako bieżnik), która po jednej stronie posiada wiele rzędów wypustek działających antypoślizgowo przy zastosowaniu do dywanów, a w naszym wypadku będą dobrze służyć do utrzymania proporcjonalnego rozłożenia siatki metalowej na ścianach bocznych akumulatora, oraz płyt celotexowych (płyty perforowane do sufitów podwieszanych oryginalnej produkcji), które będą użyte jako ściany zewnętrzne oraz narożników (kątowników) drewnianych do zespolenia całej konstrukcji. Zewnętrzne płyty mogą być dodatkowo pokryte woskiem pszczelim celem zwiększenia mocy akumulatora orgonu. (W Polsce zamiast folii sugerowanej przez autora można użyć 1-3mm folii z oryginalnego pleksiglasu! (pleksa) sprzedawanej w zwiniętych arkuszach (najnowsze materiały tego typu jak poliwęglany są nie elastyczne oraz są toksyczne z punktu widzenia akumulacji orgonu) . Podtrzymanie wełny metalowej na ścianach bocznych należy rozwiązać w inny sposób nie niszcząc powłok pleksy oraz nie używając toksycznych klejów (patrz rozdział o charakterystyce materiałów),

C) dziesięć ułożonych na przemian warstw folii (pleksiglasowej) i stalowej wełny powinno mieć w przybliżeniu około 4,5-5 cm grubości w zależności od grubości pleksy oraz rozłożenia wełny stalowej. Zewnętrzną obudowę z celotexu należy ukształtować w sześcian, który ma pomieścić wewnątrz inny sześcian o rozmiarach 30cm x 30cm x 30cm (z metalowych arkuszy). Aby zainstalować taki sześcian wewnątrz oraz zmieścić na wszystkich ścianach w/w warstwy należy wyciąć z celotexu płyty o następujących wymiarach:

Górna pokrywa: 42cm x 42cm Spód: 42cm x 42cm 2 boki: 42cm x 40cm 2 boki: 40cm x 40cm

D) przy pomocy małych gwoździków i kleju, z pięciu płyt celotexu należy złożyć sześcian i podobnie jak w przypadku metalowego pojemnika nie przyklejać górnej płyty. Dodać dodatkowe ilości kleju (stolarskiego kazeinowego lub kostnego) na miejsca styku i odczekać aż do wyschnięcia przed następnym krokiem,

E) przyciąć do odpowiednich rozmiarów kątowniki drewniane do zabezpieczenia zewnętrznych złącz sześcianu (celotexu). Przybić i przylepić je na narożniki celem dodatkowego wzmocnienia akumulatora,

F) wyciąć 20 kwadratów z pleksy (lub bieżnika akrylowego) o wymiarach 40cm x 40cm, dziesięć z nich odłożyć na razie na bok do wykorzystania na późniejszym etapie budowy. Kolejno układać warstwy pojedynczo na dnie przygotowanego wcześniej sześcianu i przekładać je pasmami stalowej wełny. Po zakończeniu ostatnia wierzchnia pleksowa płyta powinna być również pokryta stalową wełną,

G) włożyć sześcian z galwanizowanej stali (pkt A) do wnętrza celo-texowego pudełka czyli na warstwę ułożonych 10-ciu przekładek pleksy i wełny stalowej. Jeżeli sześciany zostały zrobione poprawnie to sześcian ze stali galwanizowanej powinien znajdować się około 4,5-5cm poniżej brzegu sześcianu celotexowego i będą miały po 5 cm odstępu między ścianami.

H) wyciąć 20 sztuk prostokątów z pleksigalsu o wymiarach 30cm x 40cm oraz 20 sztuk pleksy 30cm x 30cm, będą one służyć do wypełnienia wolnej przestrzeni między dwoma sześcianami. Więc, przełożyć każdy plastikowy prostokąt stalową wełną składając je w 10 warstwowe pęki. Należy układać warstwy na płaskiej powierzchni, po czym wyłożyć je ostrożnie między ściany sześcianu z celotexu i sześcianu metalowego.

I) dwie większe warstwy 40cm x 30cm włożyć po przeciwnych stronach. Zewnętrzna warstwa plastiku powinna przylegać od zewnątrz do ściany metalowego sześcianu, podczas gdy warstwa stalowej wełny – od wewnątrz do ściany celotexowego sześcianu. Górne krawędzie warstw powinny być równo z krawędzią metalowego sześcianu, czyli około 4,5-5 cm poniżej celotexowego sześcianu,

J) umieścić dwie ostatnie warstwy 30cm x 30cm w wolnych przestrzeniach między sześcianami w sposób opisany powyżej,

K) pozostające 10 kwadratów 40cm x 40cm przełożyć stalową wełną ułożyć w stos i odłożyć na bok. Inaczej niż w poprzednich 10-cio warstwowych stosach nie pokrywać ostatniej plastikowej warstwy stalową wełną.

L) w ostatniej z metalowych kwadratowych płyt (pkt A) wywiercić otwory w narożnikach około 1,5 cm od każdego rogu. Otwory powinny być wystarczająco duże, aby mogły zmieścić długą lecz cienką śrubę,

M) należy przygotować stół montażowy, kawał drewnianej deski lub inną powierzchnię do pracy. Ułożyć na ostatniej płycie celotexu pęk złożony z przekładek pleksi i wełny stalowej (10 warstw) i ułożyć go pośrodku płyty, która powinna wystawać około 1cm poza warstwy. Teraz ułożyć metalową galwanizowaną płytę z otworami na samej górze na środku. Ostatnia plastikowa warstwa powinna wystawać około 4,5-5 cm poza metalowy kwadrat. W celu chwilowego przytrzymania całości zakleić brzegi grubą taśmą klejącą,

N) używając ostrego szpikulca przebić otwory w warstwach i celotexie, przyjmując otwory wywiercone w metalowej płycie jako wyznaczone miejsca. Nie stosować wiertarki, ponieważ stalowa wełna może owinąć się dookoła wiertła,

O) przy pomocy cienkich śrub z dużymi podkładkami przymocować metalową płytę wraz z warstwami do płyty celotexowej. Śruby nie powinny być dużo dłuższe, niż to jest konieczne tak, aby końce nie wystawały znacznie. Śrub nie należy dociągać mocno, aby konstrukcja mogła się łatwo dopasowywać przy nakładaniu wieka. Wtedy powinno to dobrze leżeć na metalowym sześcianie. Po nałożeniu wieka metalowa płaszczyzna powinna być zwrócona do wnętrza akumulatora.

P) dla wygodnego transportu akumulatora należy dobrze przykleić dwie długie drewniane deski (sklejki) do ścian zewnętrznych sześcianu, w pobliżu górnej krawędzi. Po wyschnięciu przykręcić do nich metalowe lub drewniane uchwyty. Uchwyt powinien też znajdować się na wieku akumulatora, przymocowany w ten sam sposób. Sam celotex jest zbyt delikatny, aby mógł wytrzymać nacisk śrub lub gwoździ. W ten sam sposób można zainstalować ewentualnie zawiasy do wieczka. Lecz nie jest to konieczne.

Q) aby wzmocnić skuteczność ładowania akumulatora można zewnętrzną stronę celotexowego sześcianu pokryć roztopionym woskiem pszczelim lub parafiną (nie jest to konieczne), lecz w każdym przypadku powinien być on pokryty kilkoma ochronnymi warstwami naturalnego szelaku (naturalnego lakieru organicznego),

R) aby wzmocnić skuteczność ładowania, najlepiej jest trzymać go na podłodze większego akumulatora, przeznaczonego np. do naświetlania ludzi (opisanego w dalszej kolejności), pod umieszczoną tam ławką do siedzenia. W każdym przypadku należy zapewnić akumulatorowi czyste i nieskażone środowisko, zgodnie z uwagami zawartymi w poprzednich rozdziałach. Pozostawić wieko otwarte (podparte), gdy akumulator nie jest używany, przechowywać go w suchym, czystym miejscu wolnym od elektromagnetycznego “smogu” i zagrożenia atomowym skażeniem.

Uwaga: czym większa moc akumulatorów orgonu tym bardziej obowiązują bezwzględne ostrzeżenia dotyczące rodzaju użytych materiałów, ich miejsc budowy i pracy a szczególnie w przypadku oddziaływania na człowieka, środowisko musi być bezwzględnie czyste.

---

18. Budowa stożkowego emitera orgonu

Emiter stożkowy jest podobny do innych akumulujących urządzeń, lecz ma otwarty jeden koniec, co umożliwia ukierunkowane zewnętrzne napromieniowywanie przedmiotów. Zwykle jest podłączany do większego akumulatora, co nie jest jednak konieczne.

A) W sklepie z artykułami zaopatrzenia rolnego lub z częściami samochodowymi należy kupić galwanizowany stalowy lejek z zakończeniem na końcu stożka o długości około 15cm. Sklepy samochodowe posiadają także łatwo zginane metalowe węże zazwyczaj dołączone do tychże lejków, które mogą być przydatne do późniejszego przyłączania do akumulatora.

B) Pokryć zewnętrzną metalową warstwę lejka roztopionym woskiem pszczelim i okręcić to czarną taśmą do izolacji elektrycznych pozostawiając wewnętrzną część lejka całkowicie odkrytą i czystą.

C) Jeżeli jest taka potrzeba mniejszy koniec lejka może być przyłączony do pustego metalowego giętkiego przewodu (typu spiroflex) lub innego metalowego (typu peszel do prowadzenia instalacji elektrycznej w ścianach), najistotniejsze jest to aby były to przewody z galwanizowanej stali (nigdy aluminium!), i w miarę średnicami pasowały do końcówki lejka. Drugi koniec tego metalowego przewodu należy wówczas włożyć do akumulatora skrzynkowego (np. opisanego powyżej) przez otwór w bocznej ściance lub wieku. Zewnętrzną część giętkiej rurki metalowej należy pokryć plastikową taśmą izolacyjną na całej długości (patrz duże zdj. z poprzedniego rozdziału). Tak wykonany emiter poza emisją orgonu ze skrzyni będzie również “wciągał” orgon wzdłuż węża do jego wnętrza zwiększając promieniującą moc z końcówki lejka. Można również, w celu utrzymywania stałego naładowania, gdy nie używamy emitera stożkowego, przechowywać lejek wraz z metalowym wężem wewnątrz skrzynkowego akumulatora orgonu.

---

19. Budowa rurkowego emitera orgonu

Jest to bardzo proste urządzenie służące najlepiej do demonstracji subiektywnego odbioru wrażeń emitowanego orgonu oraz do napromieniowywania energią orgonową ograniczonych rejonów ciała lub wgłębień ciała. Wystarczy po prostu przechowywać orgonową rurkę w akumulatorze skrzynkowym, aby była stale naładowana i wyciągać ją tylko do naświetlań. Większość ludzi, gdy są zrelaksowani, po przyłożeniu rurki do dłoni, splotu słonecznego, górnej wargi odczuwa delikatny strumień promieniowania energii orgonowej.

A) Zakupić pyrexową (szkło borowo-krzemowe) typową probówkę laboratoryjną o średnicy około 2 – 3cm i długości 15 -20 cm lub podobną do użytku medycznego.

B) Wypełnić ją całkowicie stalową wełną bardzo dobrej jakości (jak najdrobniejszą). Ubić ją do umiarkowanej twardości (tak, aby wykazywała pewną sprężystość).

C) Zatkać otwarty koniec probówki gumowym korkiem i zakleić wokoło to miejsce taśmą do izolacji elektrycznych.

D) Umieścić szklany emiter wewnątrz małego akumulatora skrzynkowego na kilka dni lub tygodni przed użyciem. Przechowywać w akumulatorze, również między kolejnymi sesjami naświetlań.

E) Jeżeli emitera-rurki używamy do naświetlania gardła lub innych jam w ciele i jeśli w jakiś sposób zostanie ona zabrudzona należy wytrzeć szkło rurki alkoholem izopropylowym. Zawsze przed ponownym włożeniem do akumulatora emiter rurkowy powinien być wyczyszczony alkoholem i osuszony.

---

20. Budowa dużego 3-warstwowego akumulatora orgonu wielkości człowieka

Ten akumulator jest wystarczająco duży, aby w nim usiąść. Zbudowany jest z 6 dużych prostokątnych ścian. Każda ściana zrobiona jest z drewnianej ramy, galwanizowanej stalowej blachy o grubości 0,5 mm, wełny stalowej, włókna szklanego (waty szklanej), oraz celotexu (oryginalnych płyt stosowanych do sufitów podwieszanych). Wszystkie te elementy muszą być bez aluminium bądź jego dodatków. Z jednej strony drewnianej ramy znajduje się płyta metalowa a z drugiej celotex. Wewnątrz znajdują się trzy warstwy włókna szklanego, stalowej wełny układanych na zmianę.

A) Przede wszystkim trzeba wyliczyć sobie rozmiary ścian akumulatora tak, aby pasowały do osobistych potrzeb użytkownika. Dodać ilość materiału niezbędną do “założenia” ścian na siebie. Ściany boczne i ściana przeznaczona na tył powinny pasować “na stojąco” rozmiarami “do wewnątrz” ściany górnej i dolnej. Ściana tylnia powinna wsuwać się między ściany boczne. Ściana przednia (drzwi) powinna również wsuwać się między ściany boczne tak, aby zamknięcie było skuteczne. Wydaje się, że taki układ jest najbardziej skuteczny i prosty ze wszystkich możliwych. Rozmiary podane dla akumulatora poniżej są dostosowane dla osób o różnych wysokościach, lecz przeciętnej wadze. W miarę jak zwiększa się odległość ciała od metalowych ścian, skuteczność działania akumulatora maleje. Wymiary powinny, więc być bardzo starannie dobrane, aby wychodziły naprzeciw osobistym potrzebom użytkownika. W dodatku jest przewidziane 1cm więcej na szerokości akumulatora (t/j 0,5cm z każdej strony), żeby drzwi zamykały się i otwierały łatwo.

Rozmiary proponowanych akumulatorów:

Akumulator:	duży	średni	mały
Rodzaj ściany:	rozmiary:	rozmiary:	rozmiary:
Górna	76cm x 90cm	68cm x 83cm	60cm x 72cm
Dolna	76cm x 90cm	68cm x 83cm	60cm x 72cm
Lewa	90cm x 150cm	83cm x 140cm	72cm x 130cm
Prawa	90cm x 150cm	83cm x 140cm	72cm x 130cm
Tylnia	65cm x 150cm	57cm x 140cm	49cm x 130cm
Drzwi	65cm x 135cm	57cm x 125cm	49cmx 115cm
Wymiary wewnętrzne akumulatorów:
Wysokość:	150 cm	140 cm	130 cm
Szerokość:	65 cm	57 cm	49 cm
Głębokość:	79 cm	72 cm	61 cm

Najkorzystnielsze wymiary dla użytkownika:

Wysokość = wysokość wyprostowanej postaci siedzącej na krześle + około 8cm

Szerokość = szerokość ramion + około 10cm (po 5 cm z każdej strony maksymalnie)

Głębokość = odległość od kolan do pleców siedzącej postaci + około 8cm (po 4-ry z przodu i z tyłu).

B) podobnie jak się wykonuje ramy do obrazów tak, aby zewnętrzne rozmiary pokrywały się z wyliczonymi [tzn. szerokość całkowita ściany zawiera; 1,5 cm szerokość płyty do sufitu podwieszanego H- 4 cm rama (w środku ramy mają być po trzy czyli razem sześć warstw na przemian wełny szklanej i wełny metalowej czyli 4cm: 6 = około 6,5 mm na każdą warstwę)]. Zbić i skleić wszystkie miejsca łączeń ram sosnowych.

C) Złożyć wszystkie ramy tak jak mają być w gotowym akumulatorze, należy sprawdzić czy wszystkie elementy zostały prawidłowo wymierzone i przycięte. Jeżeli powstały jakiekolwiek nieprawidłowości, to teraz jest czas na korekty, zanim podjęte zostaną dalsze, znacznie bardziej kosztowne prace nad wypełnieniem ram warstwami oraz obudowaniem ich celotexem i blachą.

Sposób zestawienia drewnianych ram akumulatora.

D) Wyciąć z celotexu o grubości 1,5cm panele o takich wymiarach, aby drewniane ramy zostały dokładnie przez nie przykryte. Na dolną ścianę należy wyciąć płyty ze sklejki (tylko na dolną ścianę razem dwie sztuki) o grubości 5-6mm.

E) Wyciąć z gęstego włókna szklanego maty grubości około 6,5mm i rozmiarach umożliwiających ułożenie wewnątrz każdej z ram t/j około 4 cm węższe niż szerokość każdej ramy. Należy używać rękawiczek i masek dla własnej ochrony. Unikać zgrubień i dziur. Można również wykorzystać zamiennie wełnę naturalną 100%, bawełnę lub filc akrylowy, lecz przy dużym akumulatorze, takim jak ten, koszty takich materiałów znacznie rosną, a ładunek uzyskiwanego orgonu nie będzie istotnie większy. Te materiały mogą dać inne “wrażenie czucia” orgonu wewnątrz akumulatora i jeżeli jest to ważne dla użytkownika, można koszty dostosować do tych potrzeb.

F) Rozwinąć rolki bardzo drobnej wełny stalowej o grubości około 5-6,5mm i położyć ją na przemian z watą szklaną po trzy warstwy wewnątrz każdej ramy. Położyć ją w postaci puszystej, nie ubijać. Czasami można dostać wełnę stalową w postaci dużych rolek i jeżeli uda się taką nabyć, znacznie przyspiesza to budowę akumulatora orgonu. W Polsce jest już do nabycia drobna wełna metalowa.

G) Powtórzyć punkty E) i F) nakładając kolejne warstwy włókna szklanego na wełnę stalową.

H) Ponownie powtórzyć E) i F) kładąc warstwę włókna szklanego na stalową wełnę i znów warstwę stalowej wełny na samą górę.

I) W tym momencie w każdej z otwartych ram powinny znajdować się trzy warstwy naprzemiennie ułożonych stalowej wełny i włókna szklanego. Ostatnia warstwa powinna być ze stalowej wełny. Ściany powinny być całkowicie wypełnione. Mogą wymagać ewentualnie lekkiego ubicia przed położeniem ostatniej płaszczyzny z galwanizowanej stali. Jeżeli do wypełniania rani zostały użyte inne materiały nie-zawierające metali, inne niż włókno szklane i jeżeli zostały one położone luźno wewnątrz ram, może okazać się, że będą trudności ze zwijaniem się materiałów (opadaniem w dół) po ostatecznym złożeniu ram i postawieniu ich w pozycji pionowej. Gdyby tak miało się stać, to właśnie teraz jest właściwy moment, aby zapobiec tym kłopotom.

Przekrój poprzeczny zestawionych ścian; Bocznych, Górnej i Drzwi
Przekrój poprzeczny ściany użytej do budowy akumulatora
Przekrój warstw w perspektywie

Wygląd zewnętrzny trzy-warstwowego akumulatora orgonu

W ciepłych, tropikalnych klimatach: Sugeruje się aby wykonać drzwi z przerwami po 7,5 cm od góry i od dotu (o 15 cm krótsze) zgodnie z wymiarami podanymi na stronie 127, oraz fotografią ze strony 23. Można zastosować drobną siatkę metalową w tych przerwach celem ochrony przed insektami.
W chłodniejszym lub zimnym klimacie: Najlepiej zbudować pełnowymiarowe drzwi z małym okienkiem. (Fotografia na tylniej okładce książki) . Przed przycięciem materiałów do wykonania drzwi, należy przyjąć ich wymiary takie jak ze strony 127; szerokość tylnej ściany a wysokość bocznej ściany. Należy przyciąć po kilka milimetrów mniej na szerokości i wysokości celem łatwego dopasowania drzwi. Należy wyciąć też małe okienko w drzwiach (w celoteksie oraz metalowej powłoce) około 15 x 15 cm na wysokości twarzy osoby siedzącej. Następnie obudować to okienko kątownikami drewnianymi 2,5 x 5 cm. Wykończyć konstrukcję zgodnie z ogólnymi zaleceniami w tym rozdziale.
Zaleca się, aby użyć zawiasy z wyciąganymi szpilkami celem łatwego zakładania i zdejmowania drzwi według potrzeb. Wyposażyć drzwi w haczyk i oczko lub prosty zamek do ich zamykania.

J) Ze stalowej blachy wyciąć płyty, które pokryją dokładnie otwarte ściany wraz z drewnianymi ramami. Płyty należy wyciąć z blachy najlepiej o grubości 0,5mm, którą można ciąć ręczną piłką, a równocześnie taka grubość blachy stanowi strukturalne wzmocnienie dla całej konstrukcji akumulatora. Na dolną powierzchnię (podłogę) należy dodatkowo pod metalową płytę położyć sklejkę, w celu dodatkowego wzmocnienia tego elementu. Przed przybiciem wywiercić można dziurki w blasze celem łatwiejszego montażu, można też zastosować metalowe wkręty. Po przybiciu należy wszystkie ostre części blachy wygładzić pilnikiem lub papierem ściernym lub poobcinać naroża blachy nożycami do metalu. Niektórzy do zewnętrznej obudowy akumulatora używali drobnej siatki metalowej używanej do ramowych osłon okiennych przed insektami. Obniża to koszty budowy i może być przymocowane szybko do ram drewnianych za pomocą zszywek tapicerskich. Wtedy stalową wełnę widać pod powłoką tej siatki poprzez “oczka”.

K) Połączyć ściany ze sobą. Należy to najlepiej rozpocząć od przymocowania jednej z bocznych ścian do “podłogi” przy pomocy metalowego kątownika w kształcie litery “E’, należy takiego elementu użyć na wszystkich łączeniach z przodu i z tyłu ściany. Do łączenia używać wkrętów metalowych tak, aby akumulator w całości mógł być przenoszony. Umocować drugą boczną ścianę w podobny sposób, a następnie tylnią. Ściana tylnia musi być umocowana niezależnie przy pomocy małych metalowych płaskowników umieszczonych między drewnianymi ramami podstawy i ściany bocznej. Dodać ścianę górna i przymocować ją do ścian bocznych i tylniej ściany w podobny sposób. Teraz akumulator powinien być całkiem mocny. Zarówno metalowy płaskownik do łączenia tylniej ściany oraz jego usytuowanie jak również kątownik “L” ze sposobem jego montażu są pokazane na rysunku.

L) Uważnie zaznaczyć i wywiercić otwory na zawiasy w drzwiach i ścianie bocznej. Umocować drzwi do boku ściany. Zapewnić centralne położenie drzwi tak, aby zostawić na górze i dole odpowiedniej wielkości przestrzeń, jako otwory wentylacyjne (w przypadku drzwi opisanych do gorącego klimatu) lub dla ich swobodnego zamykania i otwierania (w przypadku drzwi pełnych z okienkiem) . Należy przymocować i zastosować zawiasy z wyjmowanymi szpilkami, przez co będzie można z łatwością wyjąć drzwi w przypadku przenoszenia akumulatora na inne miejsce. Po przymocowaniu drzwi do boku, powinny one otwierać się z łatwością, zamykać dobrze i bez przeszkód.

M) Od wewnątrz, po przeciwnej stronie niż zawiasy, należy umocować haczyk z oczkiem lub prosty zamek, za pomocą, którego osoba siedząca w środku będzie się mogła zamknąć. Ostatecznie pokryć zewnętrzną powierzchnię celotex’u kilkoma warstwami żywicy naturalnej lub lakieru zwanego szelakiem, w celu zabezpieczenia płyt zewnętrznych z celotexu przed wilgocią i wzmocnienia skuteczności akumulacyjnej urządzenia.

N) Akumulator jest gotowy, brakuje tylko miejsca do siedzenia. Powinno być ono takie, aby pod spodem można było umieścić inny akumulator (opisany wcześniej). W tym celu można zbudować specjalną drewnianą ławę. Drewno jest dobrym materiałem, ponieważ nie pochłania w znaczącym stopniu orgonu i przy dotknięciu nie jest zimne. Nie należy jednak używać drewna nasączonego lub malowanego formaldehydowymi środkami impregnującymi (jest to szkodliwe). Również mogą być używane krzesła metalowe, niemniej są zimne w dotyku i dobrze jest pokryć je warstwą tkaniny.

O) Można również zrobić dodatkowy panel na pierś lub organową poduszkę do używania wewnątrz akumulatora. Odległość od piersi siedzącego człowieka do metalowej płyty z przodu akumulatora jest duża, co ogranicza jego działanie. Można, więc zrobić dodatkowy mały panel akumulatorowy, konstrukcyjnie podobny do tego, z czego zrobione są ściany i używać go wewnątrz dużego akumulatora, aby promieniowanie orgonu zbliżyć do organów klatki piersiowej. Najłatwiej jest wykonać “poduszkę” ze zwiniętej wełny, bawełny czy akrylowego filcu, zwiniętych w rolkę razem z taką samą ilością stalowej wełny. Po prostu należy położyć dwie warstwy; wełnę metalową a na to o tym samym wymiarze warstwę (wełny 100%, bawełny lub filcu akrylowego) i zwinąć to w rolkę, tak, aby zewnętrzna warstwa była z wełny stalowej. Całość włożyć do delikatnej bawełnianej poszewki (w kształcie poduszki). Poszewka bawełniana powinna być wystarczająco duża, aby swobodnie można było włożyć rolkę zwiniętych warstw materiałów. Trzymając, w czasie pobytu wewnątrz akumulatora taką poduszkę przy klatce piersiowej, naświetla się te części ciała z przodu, które nie są dobrze napromieniowane przez ściany akumulatora. Należy pozostawić poduszkę wewnątrz akumulatora, aby była stale naładowana. Można jej również używać poza akumulatorem w sposób podobny do orgonowego koca i z takimi samymi rezultatami.

P) Nie należy przyłączać żadnych elektrycznych urządzeń do akumulatora. Należy postępować zgodnie z uwagami zawartymi w poprzednich rozdziałach. Można czytać jakąś literaturę w czasie pobytu w środku, lecz oświetlać należy silnym światłem z zewnątrz (strumień światła z tradycyjnej żarówki) lub, wewnątrz akumulatora, lampką zasilaną z baterii. Ponownie stosować się do następujących uwag; aby nie używać w pobliżu lub w tym samym pomieszczeniu, co akumulator: żadnych świateł fluorescencyjnych, telewizorów, koców czy też poduszek elektrycznych, czy jakichkolwiek innych urządzeń emitujących fale elektromagnetyczne w tym telefonów komórkowych. Wewnątrz akumulatora użycie w/w urządzeń jest zabronione!

Dodatek:

Niezależny artykuł autorstwa; Stefan Muschenich, doktor psychologii i Rainer Gebauer, doktor psychologii.

PSYCHO-FIZJOLOGICZNE SKUTKI DZIAŁANIA AKUMULATORA ENERGII ORGONU REICH’A.

Elaborat, Uniwersytet w Marburgu, Niemcy Zachodnie, 1986

Niniejsza rozprawa zawiera doświadczalne badania w dziedzinie psycho-fizjologicznych zmian zachodzących u osób poddanych dobrowolnie testom w orgonowym akumulatorze Reicha, przeprowadzonych na Uniwersytecie w Marburgu w Zachodnich Niemczech.

Podążając za klinicznymi obserwacjami i własnymi dalszymi pracami w dziedzinie biologicznych i fizycznych pól, fizyk i psy-choterapeuta pochodzenia austriackiego Wilhelm Reich postulował istnienie specyficznej bioenergii przejawiającej się w organizmach żywych i nazwał ją organem. Ta hipoteza została oparta na bardzo intensywnych badaniach prowadzonych w latach 1934-57 na Uniwersytecie w Oslo i Nowym Yorku oraz we własnym laboratorium. Krokami prowadzącymi do tego odkrycia były z jednej strony doświadczenia prowadzone nad endosomatycznymi zmianami potencjału skóry pod wpływem pewnych szczególnych stymulacji, z drugiej: opis struktur podobnych do pęcherzyków (bionów), przenoszących energię, które pojawiały się podczas mikroskopowych obserwacji rozkładających się biologicznych preparatów oraz badań nad niewyjaśnionym dotąd fenomenem energii atmosferycznej, która częściowo odgrywa bardzo ważną rolę w kształtowaniu się warunków atmosferycznych. Ostatecznie Reich ogłosił, że orgon jest uniwersalnie występującą (istniejącą) energią i przypisał jej specyficzne psychofizjologiczne oddziaływanie na ludzki organizm.

Około 1940 roku Reich opublikował plany konstrukcyjne przyrządu, który mógł gromadzić tą energię w swoim wnętrzu. Postulował, że spędzenie pewnego okresu czasu w akumulatorze orgonowym (zwanym dalej ORAC) powoduje pewne psychiczne i somatyczne reakcje. W późniejszym czasie używał akumulatora z przeznaczeniem do leczenia wielu objawów chorobowych. Akumulator orgonowy może być opisany jako skrzynia lub zamknięte pomieszczenie, którego wszystkie ściany zawierają pewną liczbę układanych naprzemiennie warstw materiałów organicznych (na zewnątrz) i metalowych (od wewnątrz).

W części teoretycznej rozprawy przedyskutujemy na początku pewną liczbę publikacji różnych naukowców, którzy zmagali się z fizycznymi aspektami atmosfery wewnątrz urządzenia. Szczególnie interesujące w tym kontekście będą: zjawisko stałego wzrostu temperatury wewnątrz urządzenia (efekty T₀ – T), obserwacja przedłużonego efektu rozładowania elektrostatycznego, procesy związane ze zmianami wilgotności powietrza oraz prędkości parowania wody. Co więcej, zostaną wymienione pewne medyczne przypadki, które pokazują efekty działania akumulatora orgonowego, które przyczyniają się do uzdrowienia podczas leczenia różnych chorób. Wymienione powyżej tematy tej rozprawy będą omówione w ścisłym związku z pracami badawczymi i koncepcjami Reicha. Ostatecznie czyniąc w ten sposób, omówiliśmy krytycznie naukową wartość przedstawionych tutaj teorii.

Głównym wysiłkiem i staraniem naszych badań było zbadanie psychofizjologicznych skutków, które są związane z pobytem w orgonowym akumulatorze. Reich twierdził, że podczas przebywania określonego czasu w akumulatorze orgonu temperatura ciała rośnie jak również ogólna aktywność wagotoniczna. Biorąc, więc pod uwagę zawartość publikacji na temat orgonu i rezultaty naszych własnych pilotowych badań zdecydowaliśmy się na odkrycie podczas badań, systematycznych związków zmian temperatury powierzchni ciała, temperatury skóry, oraz pracy serca (EKG) w stosunku do faktu przebywania w akumulatorze. O ile nam wiadomo, ostatnie dwa wymienione parametry nie były nigdy wcześniej badane w naukowy sposób.

Przeprowadziliśmy długotrwałe badania z 15 ochotnikami, z których każdy przeszedł przez serie eksperymentalnych sesji o łącznym czasie 20 godzin przebywania w akumulatorze. Wspomniane wyżej zmiany fizjologiczne były w czasie tych sesji stale rejestrowane przy pomocy przyrządów elektronicznych. Dziesięć osób odbyło po dziesięć trzydziesto minutowych sesji w 8-warstwowym akumulatorze, zbudowanym dokładnie według planów Reicha. Oprócz tego te same dziesięć osób było poddane 10 razy po 30 minut wpływowi niemal identycznego kontrolnego pomieszczenia, zbudowanego dokładnie jak akumulator, (co do wielkości, kształtu i własności izolacyjnych) z tą różnicą, że ściany były wypełnione materiałami organicznymi, ale bez metalu w środku. Pięć dodatkowych osób podczas doświadczeń (20 sesji) przebywało w tym samym pomieszczeniu; trzy osoby używały orgonowego akumulatora za każdym razem, podczas gdy dwie osoby wyłącznie przebywały w pomieszczeniu kontrolnym. Przed przystąpieniem do doświadczeń wszyscy uczestnicy przez 15 minut siedzieli w wygodnych fotelach i relaksowali się. W ten sposób chcieliśmy ustanowić standardowy psychofizjologiczny poziom początkowy. Również w tym czasie wykonywane były pomiary fizjologiczne.

Po pierwsze, dzięki tym badaniom stało się możliwe porównanie między fizjologicznymi reakcjami zachodzącymi wewnątrz akumulatora orgonu i identycznego kontrolnego pomieszczenia. Po drugie, można było dokonać porównania między danymi zarejestrowanymi w czasie przebywania w jednym z w/w pomieszczeń, a standardem psychofizjologicznym zmierzonym w okresie relaksu przed doświadczeniem. Całe przedsięwzięcie było prowadzone jako tzw. “dwudrożne niezależne badanie porównawcze” tzn. ani uczestnicy doświadczenia, (którzy zostali wybrani w sposób losowy), ani osoby udzielające instrukcji i przeprowadzające pomiary fizjologiczne, nie wiedziały nic na temat doświadczenia, w którym brały udział. Wygląd przedmiotów, położenie pomieszczeń i kolejność, w jakich były wykorzystywane te dwa urządzenia i inne doświadczalne przedmioty były podobne. Aby zestawić ze sobą wymienione wcześniej przypadki medyczne, wzięliśmy pod uwagę ewentualne psychologiczne źródła błędów i efekty wywołane założonymi wcześniej oczekiwaniami. Ponieważ chcieliśmy kontrolować również te fakty, po każdej sesji wszystkie osoby wypełniały kwestionariusze dotyczące ich psychofizjologicznych odczuć (wrażeń) i nastrojów podczas przebywania w pomieszczeniach badawczych. Badania lekarskie oraz fakt, że osoby biorące udział nie wiedziały nic na temat doświadczenia, były po to, aby wyeliminować zafałszowania spowodowane przez sugestię (np. spowodowane manipulacjami prowadzących badania) lub czynniki autosugestii.

W ten sposób oceniliśmy potencjalne możliwości zmian fizjologicznych. Dodatkowo rejestrowaliśmy EKG, informacje o stanie psychicznym i stanie emocjonalnego pobudzenia osób poddanych doświadczeniu. Ponad to, stale były mierzone warunki atmosferyczne i fizyczne, które miały być skorelowane z danym psychofizjologicznymi.

Badania dały następujące rezultaty: wszystkie (sformułowane a priori) hipotezy, które zakładały, że nie ma żadnych większych psychofizjologicznych różnic między okresami pobytu w fotelu w czasie odpoczynku, pobytu w orgonowym akumulatorze czy kontrolnym pomieszczeniu, mogły zostać odrzucone na statystycznie znaczącym poziomie 1%. Oznacza to, że można przyjąć założenie z prawdopodobieństwem 99%, że w przypadku porównywania danych wstępnego stanu standardowego (w czasie relaksowania się) z danymi pochodzącymi z okresu pobytu w akumulatorze, występują znacznie większe różnice w stosunku do tych samych danych pobranych we wstępnym stanie standardowym i pomieszczeniu kontrolnym (imitacja akumulatora orgonu).

Obie zmienne (krzywe na wykresie) temperatury ciała pokazują wyraźny wzrost (rozdział temperatur) podczas sesji w akumulatorze. Jest to zgodne z twierdzeniami Reicha; leczenie przy pomocy akumulatora orgonowego powoduje wzrost temperatury ciała i pa-rasympatycznej aktywacji. Wyjaśnienie tempa uderzeń serca jest bardziej skomplikowane.

Podczas pobytu w akumulatorze nastąpił wyraźny wzrost tempa pracy serca, choć oczekiwania były odmienne. Sądzono, że w akumulatorze nastąpi spadek. Być może jest to spowodowane tym, że badania EKG są obarczone relatywnie dużym błędem statystycznym, oraz wykazują wysoki stopień wrażliwości na gwałtowne wpływy zewnętrzne, oraz chwilowe stany psychiczne. Natomiast bardziej stabilna, niż pomiary innych wartości, okazała się temperatura ciała. Dalszy przebieg doświadczenia wykazał, jak zjawisko możliwego wagotonicznego efektu mierzalnego przez EKG mogło być nałożone przez efekt stresu związanego z nowym poznaniem, ogólną nerwowością czy po prostu niepokojem osoby badanej. A więc ostatecznie możemy postawić hipotezę, że zmiany wegetatywne podczas sesji w akumulatorze orgonu zostały zdecydowanie potwierdzone przez wyniki naszych badań. Wyniki obserwacji pierwszych 10 badanych w zestawieniu z grupą kontrolną 5-ciu osób, które używały tylko akumulatora bądź tylko atrapy, potwierdziły założenia wstępne dotyczące oddziaływania akumulatora na układ wegetatywny człowieka. Jednak liczba tych ostatnich badań była zbyt mała, aby była znacząca statystycznie dla wyniku całych badań.

Jeszcze kilka dalszych interesujących efektów jest godnych wymienienia: jedna osoba wydawała się być “oporna” na działanie orgonu, podczas gdy inne były niezwykle wrażliwe. Taki wniosek potwierdzały nie tylko obiektywne wyniki fizjologicznych skutków, lecz również odczuć subiektywnych (wyrażonych w kwestionariuszu) u tych osób. Jednakże “oporną na ORAĆ” była tylko jedyna osoba, która twierdziła, że lepiej czuła się w pomieszczeniu kontrolnym (atrapie), niż w akumulatorze. Wszyscy pozostali wskazywali na akumulator jako miejsce lepszego samopoczucia. Ogólnie można stwierdzić, że odpowiedzi z kwestionariuszy odpowiadały zarejestrowanym zmianom fizjologicznym. W akumulatorze badane osoby odczuwały więcej wrażeń ciepła, ukłuć czy swędzenia powierzchni skóry, mieli również więcej poznawczych i przyjemnych skojarzeń.

W naszych badaniach został potwierdzony związek między zmianami psychofizjologicznymi a procesami meteorologicznymi /fizycznymi. Podczas późno-wiosennych i wczesnoletnich miesięcy somatyczne reakcje były silniejsze niż w okresach zimniejszych. Jednak szczególnie zewnętrzne ciśnienie atmosferyczne okazało się całkiem konkretnym czynnikiem wzorcowo wpływającym na fizjologiczne reakcje w akumulatorze. Zjawisko stałego dodatniego efektu T₀ – T zostało statystycznie potwierdzone. Zebrane pomiary meteorologiczne w tym temperatury pewnie wykazały, że temperatura wewnątrz akumulatora różni się od zanotowanej na poziomie około 1% (jest wyższa) niż w pomieszczeniu kontrolnym.

W podsumowaniu można stwierdzić, że otrzymane przez nas wyniki badań, dają potwierdzenie wcześniejszych założeń Reicha, o fizycznych właściwościach akumulatora orgonowego i jego psychofizjologicznym działaniu na ludzki organizm.

Różnorodne inne badania metodami niekonwencjonalnymi, naturalnymi lub długotrwałymi doświadczeniami mogą ostatecznie określić czy dotąd nieznana biofizyczna energia (orgon) jest przyczyną opisanych wyżej zjawisk. Ponadto bardziej intensywne studia mogą wyjaśnić również inne efekty tego zjawiska.

Wykres nr 1. Średnie zmiany temperatury ciała, w obu pomieszczeniach; kontrolnym i akumulatorze orgonu, występujące u 15 ochotników (oznaczonych numerami) biorących udział w doświadczeniu.

Wykres nr 2. Zmiany temperatury dala u osób przechodzących z sesji relaksacyjnej do atrapy akumulatora (pomieszczenia kontrolnego). Należy zwrócić uwagę na nie znaczące różnice temperatur (za wyjątkiem osoby nr 4).

Adresy autorów niniejszego dodatku:

Stefan Muschenich, Dr. med. & Dyplom-Psychologe, Hohenzollernstr. 11, 79106 Freiburgi. B., Niemcy

Reiner Gebauer, Diplom- Psychologe, Steinweg 5, 35287 Amoneburg, ER Furtshausen, Niemcy

Wykres nr 3. Zmiany temperatury ciała u osób przechodzących z sesji relaksacyjnej do akumulatora argonu. Znacząco widoczne są różnice temperatur (wyjątkowo u osób nr4iu osoby nr 14).

Copyright 1986, Wszelkie Prawa Zastrzeżone przez Stefan Muschenich i Reiner Gebauer. Cały tekst został opublikowany w Der Reichsche Orgonakkumulator, Naturwisenschaftliche Diskussion, Praktische Anwendung, Expoerimentelle Untersuchung, NEXUS Press, Frankfurt, 1989.

Postscript 1999

Drugie wydanie “Podręcznika Budowy Akumulatora Orgonu” ukazało się w 1989r. Książka ta sprzedaje się powoli aczkolwiek systematycznie, będąc jedyną tego typu książką na ten ważny temat i propagującą niedostępne wiadomości o dokonaniach Reich’a wśród nowych pokoleń na świecie. Obecnie jest tłumaczona na grecki, niemiecki, szwedzki, portugalski japoński, a edycja w języku francuskim jest obecnie w przygotowaniu. Wraz z rozchodzeniem się tej nowej wiedzy pojawiły się żywe kontakty z różnymi naukowcami, eksperymentatorami z różnych stron świata, którzy wskazali na konieczność dodatkowych wyjaśnień do podręcznika.

Wyjaśnienia Dotyczące Materiałów do Budowy Akumulatora Orgonu

Od 1940 r., gdy Reich po raz pierwszy opublikował swe odkrycia dotyczące akumulatora orgonu, zarówno on sam jak i inni (również ja sam) polecaliśmy celotex do budowy zewnętrznej, niemetalicznej warstwy. Jednak “celotex” jest nazwą firmy Celotex i dziś już nie oznacza żadnego szczególnego produktu. Początkowo Celotex produkował wyłącznie oparte na materiałach organicznych dźwię-koszczelne materiały, które były formowane z mielonych i sproszkowanych szypułek trzciny cukrowej i innych resztek z plantacji roślinnych. Taki mielony organiczny materiał jest mieszany z łącznikiem i klejem, prasowany w płaskie płyty i po wysuszeniu malowany jednostronnie na biało (są to płyty do sufitów podwieszanych, które można stosować do budowy ORAK). Takie dźwiękoszczelne materiały są nadal dostępne z wielu innych źródeł, lecz termin “celotex” stracił swoje pierwotne znaczenie. Obecnie firma Celotex produkuje wiele sztywnych paneli izolacyjnych, które są całkowicie nie do przyjęcia (toksyczne) do budowy akumulatorów, jak np. folie aluminiowe czy płyty z pianek lub poliwęglany.

Innym znakomitym materiałem na zewnętrzne ściany akumulatora jest tzw. “Medite” produkowany przez Medite Corporation. Medite (lub podobny do niego materiał innego producenta) jest również wytwarzany z celulozowych roślin lub materiałów drewnianych, rozdrabnianych na bardzo drobne części, mieszane ze środkami wiążącymi i klejem, a następnie prasowane w płaskie

płyty. Jest to cienki i twardy materiał, nie taki jak płyty dźwiękoszczelne celotex, a zatem znacznie bardziej trwały. Można go również zamówić w specjalnym składzie materiałów jako “formaldehyde – free composition” – mieszanina wolna od formaldehydów. Bez względu na to, czy używany jest oryginalny Celotex czy też Medite, usilnie zaleca się, aby położyć sztywną zewnętrzną warstwę z naturalnego (oryginalnego) szelaku (lakieru organicznego), aby zapewnić odporność na wodę i dołożyć tym samym jeszcze jedną warstwę przyciągającą orgon.

Można również dostać (w Polsce dość łatwo) prasowaną lub gręplowaną wełnę owczą, jako substytut (budowlanej) waty szklanej normalnie używanej do wypełniania wewnętrznych paneli akumulatora. Najbardziej nadaje się wełna po pierwotnym procesie, czesania, oczyszczania w postaci przędzy. Najlepiej zastosować najprościej splecioną wełnę (ścieg maszynowy lub ręczny) w postaci tkaniny, co ułatwi docinanie na wymiar i układanie w panele. Tak przygotowana wełna nie ma szkodliwego pyłu tak jak wełna szklana oraz jest całkowicie bezpieczna z punktu widzenia akumulacji orgonu.

Najnowsze badania biomedyczne wykazują, że wata szklana w momencie układania jest bardziej toksyczna poprzez oddech i dotyk niż początkowo przypuszczano, znacznie lepiej, więc jest korzystać z bardziej naturalnej prasowanej lub splecionej w tkaninę surowej wełny owczej. Wata szklana i niektóre rodzaje plastików (patrz strona 43 i poniżej) może być ciągle używana w celu wykonania szczególnie mocnych akumulatorów, lecz wełna jest znacznie łatwiejsza i wygodniejsza do obróbki.

Można również dodać następujące uwagi na temat tego, dlaczego jedne materiały są lepsze na zewnętrzne warstwy niemetaliczne, podczas gdy inne nie. Generalnie, materiały o wysokiej stałej dielektrycznej (jak wełna owcza wraz z jej naturalnymi składnikami w postaci drobin tłuszczu, niektóre plastiki, akryl, wata szklana, szelak, wosk pszczeli itd.), są dobrymi absorbentami orgonu. Zostałem również powiadomiony przez pewnych chemików, że są petrochemiczne syntetyki, które dobrze absorbują orgon (akryle, styreny) zawierające w molekularnej strukturze duże ilości cząstek tlenu i wody. Czy te wstępne twierdzenia są rzeczywiście prawdziwe dla różnorodnych innych materiałów dopiero się okaże, lecz jest to przedmiot badań w przyszłości godny wspomnienia w tej chwili. Jeśli chodzi o inne uwagi poczynione w książce dotyczące właściwych i niewłaściwych materiałów do budowy akumulatora, okaże się to w czasie a na razie należy stosować się tylko do powyższych zaleceń.

Ostrzegawcza Notatka o Nowych “Bezprzewodowych” Elektromagnetycznych Gadżetach (telefony GSM)

Mając na uwadze bezpieczne użytkowanie akumulatora orgo-nu (patrz Część II), musimy dodać następujące uwagi: W ostatnim czasie gwałtownie wzrosła ilość nowych bezprzewodowych urządzeń telekomunikacyjnych w tzw. nowej technologii, które aktywnie emitują potencjalnie szkodliwą radiację elektromagnetyczną takich jak: telefony komórkowe, stacje przekaźnikowe telefonii komórkowej i innych rodzajów łączności i emisji bezprzewodowej (najczęściej zlokalizowane w mocno zaludnionych terenach). Urządzenia te (stacje) emitują mikrofale na potencjalnie toksycznym poziomie tak samo jak wszelkie aparaty do zdalnego (bezprzewodowego) sterowania urządzeniami używające pewne częstotliwości fal podczerwonych, w tym również masowo używane skanery do wyceny produktów, tworzenia statystyk itd… oraz wszelkie inne urządzenia bezprzewodowe.

Kiełki fasoli Mung: z lewej strony uprawa doładowana organem, z prawej strony uprawa porównawcza dokonana w zwykłych warunkach (opis doświadczenia strona 96-97)

We wszystkich tych przypadkach, akumulator orgonu nie może być zlokalizowany w pobliżu żadnego z takich urządzeń, tak samo jak żadna ludzka istota, która pragnie normalnie żyć, pracować i spać nie powinna się znaleźć w takich warunkach kiedykolwiek.

Nowe urządzenia elektromagnetyczne powinny być weryfikowane jako bezpieczne w wypadku użytkowania urządzeń kumulujących orgon, jeżeli nie zostało to potwierdzone inaczej. Z drugiej strony różne pasywne czujniki podczerwieni (takie, jakich używa się przy halogenach (lampach zapalanych automatycznie) nie stanowią problemu.

Nowe Publikacje i Studia Badawcze na temat Ludzkiego Bio-Efektu w Akumulatorze Energii Orgonu

W ostatnich latach wiodący wydawcy w Niemczech wykazywali wzrastające zainteresowanie pracami Wilhelma Reicha oraz przedmiotem jego odkryć naukowych (zainteresowanie niepodzie-lane w ogóle przez wiodących wydawców amerykańskich). Niektóre przykłady tego zainteresowania zamieszczono poniżej.

Dodatek w niniejszej książce (na stronach 148-155) prezentuje rozszerzone informacje na temat pierwszego (dwudrożnego niezależnego badania porównawczego) doświadczenia na temat psychofizjologicznych skutków oddziaływania akumulatora orgonowego Reicha na człowieka, wykonanego przez Stefana Muschenich i Rainer Gebauer, jakie zostało wykonane na Uniwersytecie Marburgu w Niemczech w 1986 roku. Dr Muschenich napisał również kolejną poważną rozprawę na ten sam temat w formie pracy doktorskiej, która została w wydana w języku niemieckim (pod oryginalnym tytułem):

Stefan Muschenich, Der Gesundheitsbegriff im Werk des Arz-tes Wilhelm Reich (Koncepcja leczenia zawarta w pracach Doktora Wilhelma Reicha), Doktorarbeit am Fachbereich Humanmedizin der Philipps-Universitat Marburg, Yerlag Gorich & Weiershauser, Marburg 1995, 424 stron. ISBN 3-922906-54-0.

W ciągu ostatnich lat, były podejmowane podobne “dwudroż-ne niezależne badania porównawcze” na Uniwersytecie w Wiedniu przez Guntera Hebenstreita i dały one podobne pozytywne wyniki. Badania Hebenstreita, podobnie jak Muschenicha i Gebauera, wykorzystywały akumulator Reicha oraz atrapy wyglądającej tak samo jak akumulator, oraz krzesła do relaksacji, gdzie testowana osoba była oceniana zarówno przed jak i po pobycie w akumulatorze lub atrapie. Poinformowano mnie, że otrzymano pozytywne wyniki. Niestety, nie posiadamy żadnej drukowanej dokumentacji, lecz możemy podać dokładne cytaty dla tych, którzy mogą zdobyć i przeczytać oryginalną niemiecko-języczną publikację:

Gunter Hebenstreit, Der Orgonakkumulator Nach Wilhelm Reich. Eine Experimentelle Untersuchung żur Spannungs-Ladungs-Formel, Diplomarbeit żur Erlangung des Magistergrades der Philosophie an der Grung- und Integrativwissenschaftlichen Fakultat der Universitat Wien, 1995. Inna ważna publikacja w języku niemieckim była wydana w 1998 roku, zawierała dokumentację prac badawczych 40 różnych profesjonalnych naukowców, i dotyczyła odkryć Reicha w dziedzinie socjologicznej i biofizycznej, włączając w to również sprawę bionów, energii orgonowej, i akumulatora orgonowego:

James DeMeo & Bernd Senf, Editors, Nach Reich: Neue For-schungen żur Orgonomie: Sexualokonomie, Die Entdeckung Der Orgonenergie (Według Reich’a: Nowe Badania w Orgonomii: Ekonomia Sexualizmu, Odkrycie Energii Orgonu), Zweitausen-deins Yerlag, Frankfurt, 1998. 898 pp. ISBN 3-86150-239-9.

Pokój (komora) argonowa (zbudowany jako akumulator orgonu) znajdujący się w Biofizycznym Organowym Labolatorium Doświadczalnym na dużej wysokości geograficznej w Centrum Greensprings niedaleko Ashland w Oregonie. Struktura tego pomieszczenia jest w formie dużego akumulatora orgonu ze ścianami pokrytymi blachą metalową od wewnątrz oraz wewnętrznymi warstwami z wełny szklanej. We wnętrzu znajdują się akumulatory o rozmiarach mogących pomieścić człowieka oraz inne mniejsze doświadczalne ładowarki argonowe. Siła (moc) atmosferycznej energii orgonu akumulowanej wewnątrz jest dramatycznie wysoka. Dlatego też energia orgonu może być w tych warunkach bardzo łatwo wyczuwana oraz obserwowana oczami, oraz rejestrowana bardzo wyraźnie podczas eksperymentów, oraz za pomocą aparatów do jej pomiaru.

Informacja o Orgonowym Biofizycznym Laboratorium Naukowo-Doświadczalnym (OBRL)
i Centrum w Greensprings

Orgonowe Biofizyczne Laboratorium Badawcze jest placówką badawczą niedochodową założoną w formie fundacji 1978 roku. Przez wszystkie te lata OBLB wspierało różne laboratoria oraz zespoły badawcze w lektury edukacyjne oraz w seminaria zarówno na terenie USA jak i za oceanem, koncentrując się przede wszystkim na tematyce ekonomii seksuaulizmu oraz na orgonowych biofizycznych odkryciach ostatniego wielkiego naturalistycznego badacza, jakim był Wilhelm Reich. OBLB wydaje również okresowo swoje czasopismo “Puls Planety (Pulse of the Planet)”. Fundator i dyrektor OBLB James DeMeo, ma ponad 25-cioletnie doświadczenie w rozszyfrowywaniu poszerzonych ekstra-oryginalnych odkryć doktora Reich’a zarówno w dziedzinie socjalnej jak i nauki naturalnej. Na początku 1995 roku zostało założone Centrum Greensprings, w gęsto zalesionym obszarze w wiejsko-rolniczej części stanu Oregon, aby umożliwić lepsze wsparcie w kontynuowaniu publicznego poszerzania tej wiedzy, jak również, aby pogłębić studia na temat funkcjonowania energii orgonu w naturze. W 1998 roku w zachodniej części Greensprings została zakończona konstrukcja pierwszego Pomieszczenia Organowego (Ciemni Energii Orgonu) celem uzyskania podwyższonego ładunku energii orgonu, aby mógł być bezpośrednio obserwowalny, jak również doktor DeMeo opublikował długo oczekiwaną książkę, “Saharasia”. Centrum Greensprings prowadzi, więc edukacyjne programy, wydaje publikacje, sprzyja szczególnie łatwości w zrozumieniu i prowadzeniu badań. Znakomici naukowcy w dziedzinie orgonomii są zapraszani każdego roku, aby podzielić się swoją wiedzą i doświadczeniem wśród studentów oraz profesjonalnych badaczy z całego świata. Coroczne seminaria są prowadzone w zakresie tematyki: Bionów, Specjalnych Testów Krwi Reich ‘a, Energii Akumulatora Orgonu oraz w zakresie Specjalnie Ukierunkowanej Tematyki. Można skontaktować się z OBLB celem uzyskania informacyjnych broszur oraz katalogów i pobrać drogą internetową formularze zgłoszeniowe do uczestnictwa w seminarium pod adresami:

Orgone Biophysical Research Lab
Greensprings Center, PO Box 1148
Ashland, Oregon 97520 USA
Tel/Fax: (+1)541-552-0118
Email: demeo@mind.net
Strony internętowe OBLB (oryginalny skrót OBRL): www.orgonelab.org

Wybrane Książki i Artykuły

Książki autorstwa Wilhelma Reich’a:
Odtworzone wydania przez Farrar’a Straus’a & Giroux’a:

The Bioelectrical Investigation of Sexuality and Anxiety

The Bion Expertiments

The Cancer Biopathy (Discovery of the Orgone, Volume 2)

Character Analysis

Children of the Future: On the Prevention of Sexual Pathology

Cosmic Superimposition: Man’s Orgonotic Roots in Nature

The Early Writings of Wilhelm Reich

Ether, God and Devil

The Function of the Orgasm (Discovery of the Orgone, Volume 1)

Genitality in the Theory and Therapy of Neurosis

The Invasion of Compulsory Sex-Morality

Listen, Little Man!

The Mass Psychology of Fascism

The Murder of Christ (Emotional Plague of Mankind, Volume 2)

Passion of Youth

People in Trouble (Emotional Plague of Mankind, Volume 1)

Record of a Friendship, Correspondence of Wilhelm Reich and A.S. Neill

Reich Speaks of Freud

Selected Writings

The Sexual Revolution

Nigdy nie opublikowane książki związane z tą tematyką oraz specjalne raporty Wilhelma Reich’a:

The Orgone Energy Accumulator, Its Scientific and Medical Use, Orgone Institute Press, Maine, 1951.

The Oranur Experiment, First Report (1947-1951). Wilhelm Reich Foundation , Maine, 1951.

The Einstein Affair, 1939-1952, Wilhelm Reich Biographical Material, History of the Discovery of the Life Energy, Documentary olume A-IX-E, Orgone Institute Press, Rangeley, Maine, 1953.

Ważne prace badawcze Wilhelma Reich’s.

“Orgonotic Pulsation: The Differentiation of Orgone Energy from Electromagnetism”, Int. J. Sex-Economy & Orgone Research, III: 74-79, 1944.

“Orgone Biophysics, Mechanistic Science and ‘Atomic Energy’”, Int. J. Sex-Economy & Orgone Research, IV: 200-201, 1945.

“Orgonotic Light Functions 1: Searchlight Phenomena in the Orgone

Energy Envelope of the Earth”, Orgone Energy Bull., 1(1): 3-6, 1949.

“Orgonotic Light Functions 2: An X-Ray Photograph of the Excited Orgone Energy Field of the Palms”, Orgone Energy Bull., 1(2): 49-51, 1949.

“Orgonotic Light Functions 3: Further Characteristics of Vacor Lumination”, Orgone Energy Bull., 1(3): 97-99, 1949.

“Meteorological Functions in Orgone-Charged Vacuum Tubes”, Orgone Energy Bull, 11(4): 184-193, 1950.

“The Storm of November 25th and 26th, 1950″, Orgone Energy Bull.,

“Three Experiments with Rubber at the Electroscope”, Orgone Energy Bull., 111(3): 144-145, 1951.

“The Anti-Nuclear Radiation Effect of Cosmic Orgone Energy”, Orgone Energy Bull., 111(1): 61-63, 1951.

“Cancer Cells’in Experiment XX”, Orgone Energy Bull., 111(1): 1-3, 1951.

“The Leukemia Problem: Approach”, Orgone Energy Bull., 111(2): 139-144, 1951.

Wybrane artykuły badawcze innych autorów dotyczące Energii Orgonu:

Anderson, W.A.: “Orgone Therapy in Rheumatic Fever”, Orgone Energy Bull., 11(2): 71-73, 1950.

Atkin, R.H.: “The Second Law of Thermodynamics and the Orgone Accumulator”, Orgone Energy Bull., 1(2): 52-60, 1949.

Atkin.R.H.: “A Space-Energy Continuum”, Orgone Energy Bull., IV(4): 197- 206, 1952.

Baker.C.E: “The Orgone Energy Continuum”, J.Orgonomy, 14(1):37-60, 1980.

Baker, C.E: “The Orgone Energy Continuum: the Ether and Relativity”, J. Orgonomy, 16(1):41-67.1982.

Baker, C.E: “Atmospheric Pulsation: Air and Water”, Annals, Inst Orgonomic Science, 2(1):25-32, 1985.

Baker, C.F, et al: “The Reich Blood Test”, J. Orgonomy, 15(2):184-218, 1981.

Baker.C.E, et al: “The Reich Blood Test: 105 Cases”, Annals, Inst. Orgonomic Science, 1(1):1-11, 1984

Baker, C.F, et al: “Wound Healing in Mice, Part I “, .. .Part II”, Annals, Inst. Orgonomic Science, 1(1):24-32, 1984;2(1):7-24, 1985.

Baker.C.E, et al.: “The Reich Blood Test: Clinical Correlation”, Annals, Inst. Orgonomic Science, 2(1):1-6, 1985.

Baumann, J.: “Some Observations of the Atmospheric Orgone Energy”, Orgone Energy Bull., II(2):71-73, 1950.

Blasband, R.A.: “Thermal Orgonometry”, J. Orgonomy, 5(2):175-188, 1971.

Blasband, R.A.: “The Orgone Energy Accumulator in the Treatment of Cancer Mice”, J. Orgonomy, 7(1):81-85, 1973.

Blasband, R.A.: “Effects of the Orac on Cancer in Mice: Three Experiments”, J. Orgonomy, 18(2):202-211, 1985.

Bremmer, K.M.: “Medical Effects of Orgone Energy”, Orgone Energy Bull., V(l-2):71-83, 1953.

Brenner, M.: “Bions and Cancer , A Review of Reich’s Work”, J. Orgonomy, 18(2):212-220, 1984.

Claymond, H.J.: “Preliminary Indications for an Energetic Concept of Soil Fertility”, Offshoots of Orgonomy, ll:8-12, Fall 1985.

Cott, A.A.: “Orgonomic Treatment of Ichthyosis”, Orgone Energy Bull., 111(3)163-166, 1951.

DeMeo, J.: “Effect of Fluorescent Lights and Metal Boxes on Growing Plants” J.Orgonomy, 9(1):95-99, 1975.

DeMeo, J: “Seed Sprouting Inside the Orgone Accumulator”, J.Orgonomy, 12(2):253-258, 1978.

DeMeo, J.: “Water Evaporation Inside the Orgone Accumulator”, J.Orgonomy, 14(2)171-175, 1980.

Dew, R.A.: “Wilhelm Reich’s Cancer Biopathy”, in Psychotherapeutic

Treatment of Cancer Patients, J.G.Goldberg, ed., Free Press, NY.1980.

Eden, J.: “Personal Experiences with Oranur”, J.Orgonomy, 5(1): 88-95, 1971.

Eden, J.: Or gone Energy, The Answer to Atomic Suicide, Exposition Press, NY, 1972.

Eden, J.: Animal Magnetism and the Life Energy, Exposition Press, NY, 1974.

Espanca, J.: “The Effect of Orgone on Plant Life, Parts I-VII”, Offshoots of Orgonomy, 3:23-28, Autumn 1981; 4:35-38, Spring 1982; Spring 1983; 7:36-37, Autumn 1983;8:35-43, Spring 1984;ll:30-32, Fall 1985 , 12:45 48, Springl986.

Espanca, J.: “Orgone Energy Devices for Irradiation of Plants” Offshoots of Orgonomy, 9:25-31, Fall 1984.

Grad, B.: “Wilhelm Reich’s Experiment XX, Cosmic Orgone Engineering, VII (3-4):203-204, 1955.

Grossmann, W: “Observations of Orgone Energy Lumination”, Orgone Energy Bull., IV(1):59-60, 1952.

Hamilton, A.E.:”Child’s-Eye View of the Orgone Flow”, Orgone Energy Bull., rV(4):215-216, 1952.

Harman, R.A.:”Further Experiments with Negative To Minus T”, J.Orgonomy, 20(1):67-74, 1986.

Hoppe, W: “My First Experiences With the Orgone Accumulator”, Int J.Sex-Economy’&Orgone Research, IV:200-201, 1945.

Hoppe, W: “Sex-Economy and Orgone Research in Palestine”, Annals of the Orgone Institute, 1:73-81, 1947.

Hoppe.W: “My Experiences With the Orgone Accumulator”, Orgone Energy Bull., K1U2-22, 1949.

Hoppe, W: “Further Experiences with the Orgone Accumulator”, Orgone Energy Bull., II(1):16-21, 1950.

Hoppe, W: “Orgone Versus Radium Therapy in Skin Cancer, Report of a Case”, Orgonomy Medicine, I(2):133-138, 1955.

Hoppe, W: “The Treatment of a Malignant Melanoma with Orgone Energy, ” contained in In the Wake of Reich, D.Boadella, ed., Coventure Press, London, 1976.

Hughes, D.C.: “Some Geiger-Muller Counter Observations After Reich”, J.Orgonomy, 16(l):68-73, 1982.

Konia, C.: “An Investigation of the Thermal Properties of the ORAC, Part I & II”, J.Orgonomy, 8(1):47-64, 1974; 12(2):244-252, 1978.

Lance, L.: “Effects of the Orgone Accumulator on Growing Plants”, J. Orgonomy, 11(1):68-71, 1977.

Lassek, H.: “Orgone Accumulator Therapy of Severely Diseased Persons”, Pulse of the Planet, 3:39-47, 1991.

Lassek, H.: “Vegeto-Orgontherapie Nach Wilhelm Reich”, Natural Healing Methods for the European Community, Doc. Reg.V5, Min. of Tech., Niedersachen, Univ. Lueneburg, Germany 1991.

Lappert, P: “Primary Bions Through Superimposition at Elevated Temperature and Pressure”, J.Orgonomy, 19(1):92-112, 1985.

Levine, E.: “Treatment of a Hypertensive Biopathy with the Orgone Accumulator”, Orgone Energy Bull., III(1):53-58, 1951.

Muschenich, S.& Gebauer, R.: “The (Psycho-) Physiological Effects of the Reich Orgone Accumulator”, Dissertation, University of Marburg, West Germany, 1985.

Opfermann-Fuckert, D.: “Reports on Treatments With Orgone Energy: 1. Physical Orgone Therapy with Orgone Energy Accumulator, Orgone Tunnel, Orgone Shooter, and Orgone Blanket. Ten Selected Cases”, Unpublished report, presented at Symposia on Wilhelm Reich, Orgonon, Rangeley, Maine, 1986.

Raphael, C.M.: “Confirmation of Orgonomic(Reich) Tests for the Diagnosis of Uterine Cancer”, Orgonomic Med. II(1):36-41, 1956.

Raphael, C.M.& MacDonald, H.E.: Orgonomic Diagnosis of Cancer Biopathy, Wilhelm Reich Foundation, Maine, 1952.

Rosenblum, C.F: “The Red Shift”, J.Orgonomy, 4:183-191, 1970.

Rosenblum, C.F: “The Electroscope -PartsI-IV”, J.Orgonomy, 3(2):188-197, 1969; 4(1):79-90, 1970; 10(1):57-80, 1976;11(1):102-109, 1977.

Rosenblum, C.E: “The Temperature Difference: An Experimental Protocol”, J.Orgonomy, 6(1):61-71, 1972.

Sharaf, M.: “Priority of Wilhelm Reich’s Cancer Findings” Orgonomic Medicine, I(2):145-150, 1955.

Seiler, H.: “New Experiments in Thermal Orgonometry”, J. Orgonomy, 16(2):197-206, 1982.

Silvert.M.: “On the Medical Use of Orgone Energy, ” Orgone Energy Bull., IV(1):51-54, 1952.

Sobey.VM.: “Treatment of Pulmonary Tuberculosis with Orgone Energy”, Orgonomic Medicine, 1(2): 121-132, 1955.

Sobey.VM.: “A Case of Reumatoid Arthritis Treated with Orgone Energy”, Orgonomic Medicine, II(1):64-69, 1956.

Tropp, S.J.: “The Treatment of a Mediastinal Malignancy with the Orgone Accumulator”, Orgone Energy Bull., 1(3): 100-109, 1949.

Tropp, S.J.: “Orgone Therapy of an Early Breast Cancer, ” Orgone Energy Bull., II(3):131-138, 1950.

Wevrick, N.: “Physical Orgone Therapy of Diabetes”, Orgone Energy Bull., III(2):110-112, 1951.

Prace wprowadzające w tematykę Orgonomii, oraz o Wilhelmie Reich’u.

Baker.E.E: Man in the Trap, Macmillan, NY, 1967. Bean, O.: Me and the Orgone, St.Martin’s Press, NY, 1971.

DeMeo, J.: Bibliography on Orgone Biophysics, Natural Energy Works, El Cerrito, CA, 1986.

Ollendorff, !.: Wilhelm Reich, A Personal Biography, St.Martin’s Press, NY, 1969.

Raknes, O.:Wilhelm Reich and Orgonomy, St.Martin’s Press, NY, 1970. Reich, R: A Book of Dreams, Harper&Row, NY, 1973. Sharaf, M.: Fury on Earth, St.Martin’s-Marek, NY, 1983. Wyckoff, J.:Wz’Me/m Reich, Life Force Explorer, Fawcett, Greenwich, CT, 1973.

Prace naukowe adresowane w 1950 roku do Akcji Przeciwko Wilhelmowi Reichowi w USA.

Blasband, D.: “United States of America v. Wilhelm Reich , Part I”,

J. Orgonomy, l(l-2):56-130, 1967;”…Part II, the Appeal”, J.Orgonomy, 2(1):24-67, 1968.

Blasband, R.A.: “An Analysis of the United States Food and Drug

Administration’s Scientific Evidence Against Wilhelm Reich, Part I, the Biomedical Evidence, “J.Orgonomy, 6(2):207-222, 1972.

DeMeo, J.:”Postscript on the F.D.A’s. Experimental Evidence Against Wilhelm Reich”, Pulse of the Planet, 1(1):18-23, 1989.

Greenfield, J.:”TOfo?Zm Reich Versus the USA , WWNorton, NY, 1974.

Baker, C.E:”An Analysis of the United States Food and Drug

Administration’s Scientific Evidence Against Wilhelm Reich, Partii, the Physical Concepts”, J.Orgonomy, 6(2)222-231, 1972; “…PartHI, Physical Evidence”, J.Orgonomy, 7(2):234-245, 1973.

Wolfe.T: Emotional Plague Versus Orgone Biophysics: The 1947 Campaign, Orgone Institute Press, NY, 1948.

Prace innych badaczy Naturalnej Energii podobnej do Orgonu:

Arp, H., et al The Redshift Controversy , W. A. Benjamin, Reading, MA, 1973 Alfven, H.: Cosmic Plasmas, Kluwer, Boston, 1981.

Arp, H.: Quasars, Red Shifts, and Controversies, Interstellar Media, Berkeley, CA, 1987.

Becker, R.O. & Selden, G.: The Body Electric: Electromagnetism and the Foundation of Life, Wm. Morrow, NY, 1985.

Bortels, V H.: “Die hypothetische Wetterstrahlung als vermutliches Agens kosmo-meteoro-biologischer Reaktonen” Wissenschaftliche Seitschrift der Humboldt-Universitat zu Berlin, VL115-124, 1956.

Bortels, VH.: “Das Gefrieren kleiner Wassermengen als solar-meteoro-biologische Modellreaktion, “Naturwissenschaftem”, 52:118, 1965.

Brown, F.A.: “Evidence for External Timing in Biological Clocks” contained in An Introduction to Biological Rhythms, J. Palmer ed .Academic Press, NY, 1975.

Burr, H.S.: Blueprint For Immortality, Neville Spearman, Londyn, 1971; The Fields of Life, Ballantine Books, NY, 1972.

Cope, F.W.: “Magnetic Monopole Currents in Flowing Water Detected Experimentally…”, Physiological Chemistry& Physics, 12:21-29, 1980.

DeMeo, J.: “Evidence for the Existence of a Principle of Atmospheric

Continuity”, contained in Preliminary Analisis of Changes in Kansas Weather Coincidental to Experimental Operations with a Reich Cloudbuster, M.A. Thesis Uniwersity of Kansas, 1979; reprinted by Natural Energy Works, El Cerrito, CA, 1989.

Dewey E.R., ed.: Cycles, Mysterious Forces that Trigger Events, Hawthorn Books, NY, 1971.

Dudley H.C.: Morality of Nuclear Planning, Kronos Press, Glassboro, NJ, 1976.

Kervran, L.C.: Biological Transmutations, Beekman Press, Woodstock, NY, 1980

Miller, D.: “The Ether-Drift Experiment and the Determination of the Absolute Motion of the Earth”, Reviews of Modern Physics, 5:203-242, July, 1933.

Moss, T.: The Body Electric, A Personal Journey into the Mysteries of Parapsychological Research, Bioenergy, and Kirlian Photography, J.E Tarcher, Los Angeles, 1979.

Nordenstrom, B.: Biologically Closed Electric Circuits: Clinical, Experimental, and Theoretical Evidence for an Additional Circulatory System, Nordic Medical Press, Stockholm, 1983.

Ott, J.: Health and Light, Devin Adair, Old Greenwich, CT, 1973.

Piccardi, G.: Chemical Basis of Medical Climatology, Charles Thomas, Springfield, IL, 1962.

Ravitz, L.J.: “History, Measurement, and Applicability of Periodic Changes in the Electromagnetic Field in Health and Disease, ” Annals, NYAcad. Sciences, 98:1144-12001, 1962.

Sheldrake, R.: A New Science of Life: The Hypothesis of Causative Formation, J.E Tarcher, Los Angeles, 1981.

Prace podejmujące tematykę ryzyka utraty zdrowia od promieniowania nuklearnego i elektromagnetycznego.

Ahlbom, A.et al.: Biological Effects of Power Line Fields, NY State Power Lines Project, State of NY, Dept. of Health, 1987.

Bertell, R.: No Immediate Danger, Prognosis for a Radioactive Earth, Book Publishing Co., Summertown, TN, 1985.

Brodeur, R: The Zapping of America: Microwaves , Their Deadly Risk, and the Cover-Up, WW Norton, NY, 1977.

Brodeur, R: Currents of Death: Power Lines, Computer Terminals, and the Attempt pt Cover Up their Threat to your Health, Simon & Schuster, NY, 1989.

Chaitow, L. & Kutter, E.: How to Live With Low Level Radiation, Healing Arts Press (One Park St. Rochester, VT 05767), 1988.

Curtis, R.& Hogan E.: Perils of the Peaceful Atom, Ballantine, NY, 1969.

Dadd, D.L.: Nontoxic and Natural, Guide for Consumers, J.E Tarcher, Los Angeles, 1984.

Dadd, D.L.: The Nontoxic Home, Protecting Yourself and Your Family, J.R Tarcher, Los Angeles, 1986.

Fuller, J.G.: The Day We Bombed Utah, America’s Most Lethal Secret, New American Library, NY, 1984.

Fuller, J.G.: We Almost Lost Detroit, Ballantine, NY, 1975. Gofman, J.W: Radiation and Human Health, Pantheon, NY, 1983. Gofman, J.W & Tamplin, A.R.: Poisoned Power, Rodale, Emmaus, PĄ1971. Lee, L.: Radiation Protection Manual, 2061 Hampton Ave. Redwood City,

CA 94061.

Metzger, H.R: The Atomic Establishment, Simon & Schuster, NY, 1972. Miller, R.L.: Under the Decades of Nuclear Testing, Free Press, NY, 1986.

Pringle, R & Spigelman, J.: The Nuclear Barons, Michael Joseph, London, 1981.

Santilli, R.: // Grande Grido: Ethical Probe on Einstein’s Followers in the USA, Alpha Publishing(897 Washington St, #82, Newtonville, MA02160), 1984.

Sternglass, E.; Secret Fallout, McGraw Hill, NY, 1986. Wassermann, H.: Killing Our Own, Doubleday, NY, 1985.

Webb, T. et al.: Food Irradiation , Who Wants It ?, Thorsons Publishers, Rochester, VT, 1987.

Zamm, A.V: Why Your House May Endanger Your Health, Touchstone, NY, 1980.

Alternatywne terapie dla przewlekłych chorób zwyrodnieniowych, represje w stosowaniu nowych odkryć medycznych, niebezpieczeństwa medycyny klasycznej.

Abehsera, M..:Healing Clay: Amazing Cures from the Earth Itself, De Vorss, NY, 1979.

Bailar, J.C. and Smith, E.M.:”Pprogress Against Cancer?” New England Journal of Medicine, 314: 1226-1232 (May 8), 1986.

Bailey, H.: A Matter of Life or Death, G.P. Putnam’s Sons, NY 1958.

Boyd, E: The Silent Wound, A Startling Report on Breast Cancer and Sexuality, Addison-Wesley, Reading, MA, 1984.

Bradford, R.W., et al.: Complaint Against Medical Tyranny As Practiced in the United States of America: American Medical Genocide, Committee for Freedon of Choice in Medicine, 146 Main St., #408, Los Altos, CA 94022, 1984.

Bradshaw, J. S.: Doctors on Trial, Paddington Press, NY, 1978.

Corea, G.: The Hidden Malpractice, How American Medicine Mistreats Women, Harcourt, Brace&Jovanovich, NY, 1977.

Epstein, S. S.: The Politics of Cancer, Sierra Club Press, San Francisco, 1981.

Gerson, M.: A Cancer Therapy: Results of 50 Cases, Gerson Institute (PO Box 430, Bonita, CA92002), 1977.

Glassman, J.: Cancer Survivors:And How They Did It, Doubleday, NY, 1980.

Haught, S. J.: Cancer? Think Curable! The Gerson Therapy, Gerson Institute (PO Box430, Bonita, CA92002), 1962.

Kelley, W. D.: One Answer to Cancer: An Ecological Approach to the Successful Treatment of Malignancy, Kelley Foundation, 1969.

Kittler, G.D.: Laetrile, Control for Cancer, Warner Library, NY, 1963.

Kushi, M. & Kushi, A.: Cancer and Heart Disease, The Macrobiotic Approach to Degenerative Disorders, Kodansha, Boston, 1978.

LeShan, L.: You Can Fight for your Life: Emotional Factors in the Causation of Cancer, M. Evans, NY, 1977.

Livingston-Wheeler, V: The Conquest of Cancer: Vaccines and Diet, Franklin Watts, NY, 1984.

Lynes, B.& Crane, J.: The Cancer Cure That Worked: Fifty Years of

Suppression, Marcus Books, 75 Tidefall Dr., Toronto, Canada, M1W1J1.

Martin, W: Medical Heroes and Heretics, Devin-Adair, Old Greenwich, CT, 1977.

Mendelsohn, R.S.: How to Raise a Healthy Child, In Spite of Your Doctor, Contemporary Books, Chicago, 1984.

Mendelsohn, R.S.: Confessions of a Medical Heretic, Contemporary Books, Chicago, 1979.

Newbold, H.L.: Vitamin C Against Cancer, Stein & Day, NY, 1982.

Natenberg, M.: The Cancer Blackout: A History of Denied and Suppressed Remedies, Regent House, Chicago, 1959.

Pauling, L: Vitamin C, The Common Cold, and the Flu, Bantam Books, NY, 1975.

Passwater, R.: Cancer and Its Nutritional Therapies, Keats, NY, 1980.

Salaman, M.: Nutrition: The Cancer Answer, Stratford, NY, 1984.

Tushnet, L.: The Medicine Men, The Myth of Quality Medical Care in America Today, St.Martin’s Press, NY, 1971.

Tropp, J.: Cancer, A Healing Crisis: The Whole Body Approach to Cancer Therapy, DeVorss, NY, 1978.

Wohl, S.: The Medical Industrial Complex, Harmony Bks, NY, 1984.

ŹRÓDŁA INFORMACJI N/T ORGONOMIII WILHELMA REICHA:

Orgone Biophysical Research Lab, Greensprings Research and Educational Center: PO Box 1148, Ashland, Oregon 97520 USA. Tel/ Fax: 541/552-0118. Email: demeo@mind.net Internet: www.orgonelab.org

– wydawca biuletynu Pulse of the Planet, książek i Specjalnych i Raportów. Wydawca lektur edukacyjnych & organizator seminariów o Wilhelmie Reichu i orgonomii. Prowadzi aktywny program naukowo-badawczy dotyczący orgonomii atmosferycznej i środowiskowej.

Natural Energy Works: PO Box 1148, Ashland, Oregon 97520 USA Tel/Fax: 541/552-0118. Email: demeo@mind.net

– prowadzi wysyłkową sprzedaż książek, produktów, planów konstrukcyjnych akumulatorów, instrumentów badawczych, mierników promieniowania.

Naukowy Instytut Orgonomii: PO Box 304, Gwynedd Valley, PA 19437 Tel: 410/732-1200

– publikuje Kroniki Naukowego Instytutu Orgonomii. Prowadzi aktywne badania w zakresie orgonomii. Prowadzi szkolenia w zakresie terapii orgonalnych.

Muzeum Wilhelma Reicha: PO Box 687, Rangeley, Maine 04970, Tel: 207/864-3443. Email: wreich@rangeley.org

– udostępnia do zwiedzania publicznego dom i laboratorium Wilhelma Reicha (zwanego Orgonon), wydawnictwo Newsletter, Orgonomic Functionalism. Sprzedaje kserokopie różnych wydanych książek, czasopisma, broszury napisane przez Wilhelma Reicha. Organizuje okazjonalne seminaria i sympozja.

Amerykańska Akademia Orgonomii: PO Box 490, Princeton, NJ 08542. Tel: 908/821-1144.

– wydaje czasopismo Journal ofOrgonomy, organizuje okazjonalne publiczne sympozja, seminaria, warsztaty. Szkoli terapeutów z zakresu orgonomii.

Center for Functional Research: 2175 Mar East, Tiburon, CA 94920. Fax: 415/435-2815. Email: CFR@FunctionalResearch.org

– prowadzi program z zakresu orgonomii oraz badania w pokrewnych dziedzinach wiedzy. Prowadzi szkolenie terapeutów z orgonomii.

Center for Orgonomic Studies: 6823 NE 29th Ave., Seatle, WA 98115. Tel: 206/523-0800 Email: orgstudies@aol.com

– szkolenie terapeutów z zakresu orgonomii, organizacja okazjonalnych publicznych sympozjów.

Orgonics: Email: Orgonics@aol.com www.orgonics.com

– sprzedaje; wysokiej jakości eksperymentalne koce orgonowe, pojemniki orgonowe do doświadczeń z uprawami (wzrostem ziaren), dużych rozmiarów akumulatory orgonu.

Zagraniczne czasopisma zajmujące się problematyką i badaniami nad orgonomią:

Bioenergy, So.37-1 Takomachi, Kanazawa 921, Japan Emotion, Karlsburgallee 25-E, Berlin 14089, Germany

Energia, Caractery Sociadad, Publicationes Orgon, C/.Serpis 36-34a, Valencia 46022 Spain.

Greek Journal ofOrgonomy, Hellenie Orgonomic Association, T.O. 18251, Thessaloniki 54008, Greece.

Lebensenergie, Zentrum fur Orgonomie, Im Braunlesrot 20, Waldburn 69429, Germany.

Reuista de Ciencias Orgonomicas, Fundacion Wilhelm Reich, C/.San Lazaro 2, Figueres, Gerona 17600, Spain.

Sciences Orgonomiques, “La Rosę des Sables”, Alle due Chene Vert, Pare Liserb, 06000 Nice, France.

Spokrewnione instytucje:

Summerhill School, Leiston, Suffolk, IP16 4HY United Kingdom – demokratycznie funckjonująca szkoła zafundowana przez A.S. Neil’a, nauczyciela i pioniera w dziedzinie naturalnych zachowań u dzieci. Publikator czasopisma Friends of the Summerhill Trust Journal.

Niezależne Organizacje Zdrowia oraz Kliniki Alternatywnego Leczenia Nowotworów

Cancer Control Society, and Cancer Control Journal:

2043 N. Berendo St. Los Angeles, CA 90027; (213) 663-7801

– prowadzi bieżące spisy klinik oraz praktyk medycznych w USA i zagranicą, które używają nie toksycznych alternatywnych technik medycznych do leczenia przewlekłych chorób i zwyrodnień

– prowadzi dystrybucje książek w tematyce medycyny alternatywnej

– prowadzi coroczne spotkania na temat medycyny alternatywnej

Cancer Control Society Clinic Tours and Travel Services:

(Mexico): PO Box 4651, Modesto, CA 95352; (209) 529-4697

Gerson Institute, Charlotte Gerson, Clinic in Mexico:

US Contact: PO Box 430, Bonita, CA 92002; (619) 267-1150

Hoxsey Herbal Therapy, Bio-Medical Center:

PO Box 727, 615 General Ferreira ( Colonia Juarez) Tijuana, B.C., Mexico; (706) 684-9011, 684-9132

Linus Pauling Institute:

440 Page Mill Rd., Palo Alto, CA 94306; (415) 327-4064

Livingstone Immunology Clinic:

3232 Duke St., San Diego, CA 92110; (619) 224-3515

National Health Federation, and Health Freedom News: PO Box 688, Monrovia, CA 91016; (818) 357-2181

– prowadzi coroczne konferencje na temat leczenia alternatywnego,

– sprzedaż książek z zakresu medycyny alternatywnej,

– pracuje nad zmianą obecnego represyjnego prawa do leczenia.

Project Cure: Center for Alternative Cancer Research:

1101 Conn. Ave., NW #403, Washington, DC 20036 (800) 552-2873

– prowadzi prace nad zmianą represyjnego prawa do leczenia,

– publikuje newsletter